2 juli 1e Locatie

Steampunk Commander

Voor vandaag staan op het menu : een control room van een staalfabriek, een vliegtuig en een radio/tv zender. 
Richting de grens begon het meteen met regenen ondanks dat er een droog weekend voorspeld was, heel jammer. Maar we hadden toch liever wat regen dan veel te felle zon. Die zon hebben we overigens de hele dag niet gezien, tot we de grens naar Nederland weer overstaken toen was het stralend weer. Het heeft in België niet de hele dag geregend maar we hebben in ieder geval op het grootste stuk dat we moesten lopen van de auto naar een locatie een goeie plensbui gehad.

Om 08:30 ongeveer kwamen we aan bij de eerste locatie, de control room van een middelgrote staalfabriek.

Steampunk Commander

 Steampunk Commander, een antieke controle kamer van een oude staalfabriek. We reden er langs en zagen dat het terrein waar de fabriek op stond makkelijk toegankelijk was want het grote hek aan de weg stond wagenwijd open. Maar ook zagen we dat er een paar kleinere bedrijfjes waren gevestigd op het fabrieksterrein die nog wel in bedrijf waren. Onder anderen een loods waar vrachtwagens voor stonden en waar iemand de wagens aan het schoonmaken was.

We hebben een stukje terug geparkeerd en liepen terug naar het hek, het terrein op en langs de open loods met iemand aan het werk. We waren meteen gezien bij het passeren en werden vriendelijk begroet dus groeten net zo vriendelijk weer terug en vervolgden onze weg richting fabriek. 

We hoefden nog niet eens om de hele fabriek heen te lopen en vonden al een ingang, binnen was het even zoeken naar de controle kamer maar ook dat duurde niet lang. Een lange sierlijke stalen trap wees ons de weg, bovenaan de trap was een deur naar de ruimte waar we voor kwamen. Er zat helaas geen beweging in de deur en alle andere toegangswegen waren gebarricadeerd. De deur had een metalen frame met kleinere glazen raampjes erin waarvan er een miste waar Mark precies doorheen paste. Zonder hem had deze reportage absoluut nooit tot stand gekomen, thanks Mark!!!!

17 juni 5e locatie

Kasteel Rochendaal

De laatste locatie vandaag. Op een groot militair terrein staat nog een volledig kaalgestripte kasteel in een bos. 

Het kasteel werd gebouwd in 1881 in opdracht van Jean Henri Paul Ulens, die advocaat was en van 1876-1891 burgemeester van Sint-Truiden. Het wit bepleisterde gebouw is in neoclassicistische stijl en het bezit een torentje van vier verdiepingen.

Toen de Duitse bezetter tijdens de Tweede Wereldoorlog het Fliegerdorf bouwde op het kasteeldomein, maakte het kasteel daar onderdeel van uit. Ook na de Bevrijding behield het zijn militaire bestemming: Eerst zetelden de Amerikanen er, waarna het een opleidingsinstituut van de Belgische Luchtmacht werd. Dit instituut werd echter in 1996 gesloten. Daarna bleven de militairen er oefenen, terwijl een deel van het nabijgelegen Fliegerdorf tevens als asielzoekerscentrum werd gebruikt. Het kasteeltje raakte in verval.

In 2012 werd bekendgemaakt dat op het voormalige kasteeldomein 300 woningen zouden worden gebouwd, gelegen in een park van 16 ha met onder meer visvijvers. Het kasteeltje zou worden gerestaureerd.

Ik was hier jaren geleden al eens geweest toen het nog echt verboden terrein was en een deel van het militaire terrein nog in gebruik was. Toen mijn vriendin en ik gesnapt werden en er vandoor gingen zijn we nog achterna gezeten door militaire politie. Nu was er helemaal geen activiteit meer op het hele grondgebied dus weinig moeite om bij de villa te komen. We parkeerden bij een dichtbij gelegen woonwijk en liepen een bospaadje in klommen het landgoed op en stonden bij de villa voor de 'deur' (die zat er niet eens meer in).

Ik kon me nog goed 1 kamertje herinneren met een mooi geschilderd plafond met een gipsen adelaar. Laat dat nou net de enige kamer in het hele pand zijn wat nog de moeite is om te fotograferen, al moet ik zeggen dat het trappenhuis en de ramen daar ook de moeite waren.

Verder zag je veel graffiti en puin. Delen hadden in de fik gestaan en alles van welk soort metaal dan ook was gejat. Ook de (waarschijnlijk eikenhouten) trapleuningen zijn verdwenen. Hier zijn we maar even geweest en daarna naar haar huis vertrokken

17 juni 2017 4e locatie

Pastorie

Vorig jaar hebben we hier al eens voor de poort gestaan maar door een onophoudelijk waaks blaffende hond van het dichts bijzijnde huis en de poortdeur die klemde op de stenen drempel en herrie maakt bij al een klein beetje beweging hebben we er maar voor gekozen om toen te vertrekken voordat ons dat gevraagd werd. In de poortdeur zat niet meer dan een cm beweging.

Nu waren we er niet ver vandaan dus gingen nog eens een kijkje nemen en wat was nou het geval, de poortdeur stond op een grotere kier dan vorig jaar en hij ging verder open dus wij naar binnen. In de tuin aangekomen troffen we 1 grote wildernis van bomen, bramenstruiken en brandnetels. Wij baanden ons er een weg door naar een open raam en klommen naar binnen. Een acht tal vertrekken waaronder een soort studeerkamer die nog aardig gemeubileerd was, relikwieen, bijbels, kruizen een typemachine en zelfs een stapel toga's. En heel veel spinnen. Ook een deel van de boekhouding en ander papierwerk was achtergebleven.

Toga's in zilver met wit, zwart met goud you name en meneer Pastoor het had. Ook in een kamer op de eerste verdieping stond een verzameling van zo'n 20 schilderijen en .... nog een toga.

Een andere kamer weer een toga. Oh en had ik al gezegd dat er veel spinnen waren?!

Op zolder aangekomen was het oppassen voor de rotte vloer, stond er nog een heel oude linnenkast die van ellende binnen in elkaar stortte. 1 keer raden wat we daarin vonden : toga's en kruizen. 

Op een gegeven moment toen we op zolder waren dacht Mark het piepende hek te horen buiten maar hechte er geen waarde aan. Toen we naar beneden gingen en even later de spullen inpakten hoorden we stemmen van het kerkhof komen dat achter de pastorie lag. Spullen ingepakt, door het raam geklommen en door de struiken aangekomen bij het hek ZAT ER EEN KETTINGSLOT OP !!! 

Wij maakten al bijna een ander plan op om buiten te komen, zou wat lastig worden, toen we weer die stemmen hoorden die zeiden 'wacht daar we komen eraan'. Door de pastorie heen kwamen 2 oudere mannen die het hele voorval duidelijk enger vonden dan wij het vonden. Het geijkte 'weet u wel dat u hier niet mag komen?' en 'we zijn genoodzaakt de politie te bellen' blah blah. 

 Uiteindelijk zijn we er met wat slijmen vanaf gekomen al hebben we wel een ellenlange 'lezing' aan moeten horen over de geschiedenis van de pastorie, de kerk, het dorp en de speeltuin. De jongste van de 2 heren gaf al snel aan dat we misschien emailadressen konden uitwisselen voor verdere info en vertrok uiteindelijk toch maar want het duurde ook hem te lang denk ik.

In de auto hebben we er nog even hard om moeten lachen want dit liep mooi goed af.

17 juni 2017 3e locatie

Labo G

Over de geschiedenis is niet veel te vinden, het was vroeger een pensionaat en sinds

1952 was het een agrarisch laboratorium met kantoren. Sinds 2004 ligt het er verlaten bij

.Aan een stille weg een dorp uit ligt pal op de hoek aan een kruising een verzameling gebouwen waar niet uit op valt te maken wat het geweest moest zijn toen het nog in bedrijf was. 

Over de geschiedenis is niet veel te vinden, het was vroeger een pensionaat en sinds

1952 was het een agrarisch laboratorium met kantoren. Sinds 2004 ligt het er verlaten bij

. In de verte zagen we een tractor aankomen en heel netjes zette ik de auto in de berm om boer Harm er langs te laten (eigenlijk was dit een verkapte poging om van een afstandje het pand te kunnen bestuderen, dit lukte).

Een groot hek blokkeerde de ingang tot het terrein, Ik reed ons er langzaam vlak langs zodat Mark kon zien of het hek open te krijgen was. Hij zag gelijk dat dat wel moest lukken dus we reden verder en parkeerden een stuk lopen verderop. Bij het hek aangekomen was met niet heel veel moeite het hek open te krijgen. Op het terrein aangekomen hadden we nog geen idee welk pand we moesten zijn, er was duidelijk 1 hoofdgebouw, een bijgebouw en een stal en schuur.

Na 'inspectie' kwamen we tot de conclusie dat we het hoofdgebouw zonder naar de 1e verdieping te klimmen niet konden binnenkomen dus kozen we voor het bijgebouw.

Bingo! Hier was het laboratorium gevestigd, wel aardig leeggehaald maar nog zeker de moeite waard om foto's te maken. Na niet heel veel tijd vertrokken naar de volgende locatie.

17 juni 2017 2e locatie

Velodrome

De Velodrome is een wielerbaan, soms overdekt maar deze niet. Aan zijn lot overgelaten met een tribune die plaats biedt aan honderden toeschouwers. 

Deze baan telt een lengte/ronde van 250m. Eenmaal aangekomen parkeerden we bij een winkelgebied en liepen een eindje naar de locatie. Daar aangekomen zagen we meteen al een stuk hek was los was geschroefd waardoor we zo het terrein op konden komen. Geen kip te zien. We pakten onze spullen uit en gingen aan de slag, nog niet eens helemaal opgestart komen er twee snotneuzen aanlopen met een voetbal. Niet heel vreemd gezien er vlak naast een veldje is, maar gingen die ettertjes nou doen die klommen op de tribune en gingen pontificaal in het midden van die immense tribune (en onze foto's) zitten. Wij hadden al besproken ze geen aandacht te geven en dan eerst de zaken te fotograferen waar ze buiten vielen.

Zo gezegd zo gedaan en na een minuut of 20 gaven ze het op en gingen maar weg en konden wij ons gang gaan. We waren net op tijd klaar voordat de zon echt helemaal doorkwam en eigenlijk alleen maar tot last zou zijn.

De piste werd ingehuldigd op 30 juni 2000.

Het doel is wedstrijden en trainingen organiseren voor alle jeugdcategorieën.

Een deel van de tribune van het voetbalstadium van Charleroi, gebruikt tijdens Euro 2000 (het Europees Kampioenschap voetbal) is heropgebouwd in deze piste.

17 juni 2017 1e locatie

Gravestone Church

Vanmorgen om 04.00 uur naar Mark vertrokken om om 07.30 uur bij de kerk aan te komen

Via mede-urbexers hadden we een sluip-door-kruip-door route gekregen. Parkeren, verderop een steegje tussen huizen door, een stadspark doorkruizen zo goed als naast een politie bureau (waar wel een stuk of 10 dienstwagens stonden geparkeerd) en toen liep het spoor dood. Precies op onze route hadden bouwvakkers een stuk grond afgezet en zeecontainers en een schaftkeet geplaatst met bouwhekken er omheen. En het lastige aan het hele verhaal was dat ze aan het werk waren. Na een paar rondjes en wat turen naar Google Maps op onze telefoons vonden we een andere route naar binnen. 

Na wat klimmen en struinen door bosjes waren we binnen. Wow wat een gave locatie, religieuze plekken hebben altijd al wel een extra dimensie vinden zowel Mark als  ik. We merkten meteen dat we daar niet alleen waren, illegale bewoning door een hele kolonie stadsduiven. Honderden duiven vlogen daar rond, bergen met duiven poep op de grond, eigenlijk overal bergen met poep.

De kerk dankt haar naam aan de graven in het midden van de kerk die zijn opengebroken. Dit geeft een extreem macabere uitstraling, zeker doordat er rondom beenderen en schedels te vinden zijn. Deze eeuwenoude kerk stamt uit het jaar 1211 en staat al jaren verlaten in de straten van een klein dorpje nabij Charleroi. De hoofdbewoners zijn momenteel honderden duiven. 
Deze kerk  heeft een rijke en vooral hele lange geschiedenis. De eerste vermeldingen van de kerk gaan terug naar 1171. Volgens officiële berichten opende de kerk haar deuren op 1211. De kerk droeg in eerste instantie de naam Chapel Boegnies.

In 1604 kwamen de Nederlanders die rondzwierven in de provincie Henegouwen naar het kleine dorpje om te plunderen en vernielingen aan te brengen. Chapel Boegnies bleef hierbij niet bespaard. De Antonius beelden werden vernield en graven werden opengebroken. De kerk werd gebruikt als stal voor de paarden. 4 jaar later in 1608 namen Spaanse soldaten de dorpen over, net als de kerk. De kerk onderging een renovatie die voltooid werd in 1785. De klassieke stijl die de kerk nu heeft is een nalatenschap van die renovatie.

Van 1794 tot 1814 maakte Henegouwen deel uit van de Franse republiek net als het kleine dorpje Fontaine-l’Évêque. In de jaren daarna is het vrij rustigin en rondom de kerk.

Na ruim 30 jaar niet meer in bedrijf te zijn geweest heeft de gemeente de beslissing dit jaar ( 2017) genomen om geen nieuwe renovatie te geven aan deze vervallen kerk in Charleroi, maar om het plat te leggen en een nieuwe bestemming voor te vinden. Wanneer de sloop gaat beginnen is in België altijd de vraag, maar er komt geen geld voor renovatie. 
Waarschijnlijk de best beveiligde urbex-locatie. Het staat pal naast een politiebureau. Er is dus veel controle en erg moeilijk om ongezien naar binnen te komen. Naast dat het in de tuin van het politiebureau ligt is het gebouw ook omringt door een redelijk hoge muur. 

29 mei laatste locatie van onze Duitsland trip

Dr Anna

29 mei 1e locatie

Frauenknast